 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. 1) ქონების, ამა თუ იმ უფლების და ა.შ. დაკარგვა (˂და˃კარგავს) ჩადენილი დანაშაულის, მოვალეობის შეუსრულებლობის, კონტრაქტის დარღვევის და ა.შ. გამო; to forfeit one's property ქონების დაკარგვა (კონფისკაციის შედეგად); to forfeit liberty თავისუფლების დაკარგვა; he forfeited his driving licence მართვის უფლება ჩამოართვეს; 2) (რაიმესათვის) ამა თუ იმ საზღაურის გაღება (˂გა˃იღებს); to forfeit one's life ʘ რაიმე სიცოცხლის ფასად დაუჯდა; 3) ჯარიმის გადახდა (˂გადა˃იხდის); 4) ჩამორთმევა (˂ჩამო˃ართმევს), კონფისკება; 2. რისამე დაკარგვა (˂და˃კარგავს); to forfeit smb.'s confidence ვისიმე ნდობის დაკარგვა; to forfeit one's honour საკუთარი სახელის / ღირსების შებღალვა. |
||||
 |
 |
|||
| forfeit II | forfeitable |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
