fond¹ adjective [fɒnd]

	1. 1) (of ) predic ვინმე / რაიმე რომ უყვარს, ვისიმე / რისამე მოყვარული; to be fond of smb., smth. ʘ ვინმე, რაიმე უყვარს; fond of his nephew [skating, music] საკუთარი დისწულის / ძმისწულის [ციგურებით სრიალის, მუსიკის] მოყვარული; 2) ნაზი, ალერსიანი, მოსიყვარულე (აგრ. ირონ.); to have a fond expression in one's eyes ნაზი / მოსიყვარულე გამოხედვის ქონა, ნაზად / სიყვარულით ყურება; fond wife მოსიყვარულე ცოლი; fond kiss ნაზი კოცნა; spoiled by a fond mother მოსიყვარულე დედის მიერ ზედმეტად განებივრებული / გაფუჭებული; 2. 1) მიამიტი, გულუბრყვილო; 2) უგუნური, უსაფუძვლოდ მოიმედე; ფუჭი, უსაფუძვლო; fond hope ფუჭი იმედი; 3. მოძვ. 1) გემოდაკარგული, უგემური; 2) უსიამოვნო (უპირატ. მოტკბო) გემოს ან სუნის მქონე; [ View full version ] 4. დიალ. სულელი, მოსულელო. [ Shorter version ]

fomites²

fond²