flirt II verb [flɜ:t]

	1. 1) ʘ ვინმეს ეკეკლუცება, ვინმესთან ფლირტს ეწევა; ვინმეს ეარშიყება; ვისიმე კეთილგანწყობილების მოპოვებას ცდილობს; 2) გადატ. ვინმესთან, რაიმესთან შეთამაშება (˂შე˃ეთამაშება), გათამაშება; a man who flirted with all the arts but mastered none კაცი, რომელიც ხელოვნების ყველა დარგს შეეთამაშა / წაეპოტინა, მაგრამ არსად არ ივარგა; 2. მოსროლა (˂მო˃ისვრის), გადაგდება (ხელის კვრით, წკიპურტით და ა.შ.); 3. სწრაფად აქნევა (აიქნევს) / ქნევა, სწრაფი მოძრაობით რისამე კეთება; to flirt a fan მარაოს სწრაფ-სწრაფად ქნევა; a bird flirted its tail ფრინველმა კუდი გაშალა; [ View full version ] 4. მოძვ. დაცინვა (დასცინის), დამცინავი / გესლიანი სიტყვების თქმა. [ Shorter version ]

flirt I

flirtation