first-hand adjective [͵fɜ:stʹhænd]

	1. 1) უშუალო, პირდაპირი; first-hand experience პირადი გამოცდილება; 2) პირველწყაროდან მიღებული; first-hand information პირველწყაროდან მიღებული ინფორმაცია; 2. ზმნზ. მნიშვნ. 1) უშუალოდ; to learn smth. (at) first-hand რისამე პირადი გამოცდილებით ცოდნა; 2) პირველწყაროდან; I heard her news first-hand უშუალოდ მისგან შევიტყვე მისი ამბავი.

first-generation

first lieutenant