fiddle I noun [ʹfɪdl]

	1. საუბ. 1) ვიოლინო; 2) აგდებ. სიმებიანი საკრავი; 2. 1) მევიოლინე; 2) მხიარული / ხუმარა ადამიანი, საზოგადოების სული და გული; 3. ბირჟ. სლ. ¹/₁₆ გირვანქა სტერლინგი; [ View full version ] 4. სლ. დაპატიმრების ორდერი; 5. სლ. უპატიოსნობა, თაღლითობა; 6. საუბ. საქმე და ა.შ. რომელიც ფაქიზ / დახვეწილ მუშაობას მოითხოვს; 7. ზღვ. მაგიდაზე დამაგრებული ბადე და ა.შ. (გემის რწევისას ჭურჭელი და ა.შ. მაგიდიდან რომ არ გადმოვარდეს); 8. ს.-მ. სათრეველა (უპირატ. თივის, ჩალის და ა.შ. გადასატანად); 9. შორისდ. მნიშვნ. სისულელეა! შეუძლებელია! ⌇ fiddle drill ტექ. ქამანიანი დრელი; ◇ a face as long as a fiddle ხუმრ. მოღუშული სახე; ≅ ცხვირ-პირი ჩამოსტირის; to play first fiddle რისამე სათავეში ყოფნა / ხელმძღვანელობა, ამა თუ იმ საქმეში მთავარი როლის თამაში; to play second fiddle მეორეხარისხოვანი როლის თამაში / შესრულება; to play third fiddle უმნიშვნელო როლის თამაში / შესრულება; fit /ამერ. fine / as a fiddle იხ. fit ◇; to hang up one's fiddle სამუშაოსთვის თავის დანებება, სამსახურიდან გადადგომა; to hang up one's fiddle when one comes home ≅ ხალხში / საზოგადოებაში მხიარულია, შინ კი უხასიათო / უჟმური; to hang up one's fiddle anywhere იშვ. ნებისმიერ ვითარებასთან / პირობებთან შეგუება; Scotch fiddle ქავილი; there is a good tune played on an old fiddle ანდ. ძველ ვიოლინოზეც შეიძლება კარგი მელოდიის დაკვრა (უპირატ. ითქმის სასიყვარულო თავგადასავლების მაძიებელი არცთუ ახალგაზრდა ქალის შესახებ). [ Shorter version ]

fidalgo

fiddle II