fault II verb [fɔ:lt]

	1. იშვ. 1) ბრალის დადება (˂და˃სდებს), დადანაშაულება; 2) შარის მოდება (˂მო˃სდებს); გაკიცხვა, გაკრიტიკება; 3) ნაკლად მიჩნევა (მიიჩნევს) / ჩათვლა (ვისიმე ან რისამე ამა თუ იმ თვისებისა და მისთ.); 4) უარყოფა (უარყოფს), მცდარად მიჩნევა (აზრისა, არგუმენტისა და მისთ.); 2. 1) შეცდომა (˂შე˃ცდება), შეცდომის დაშვება; 2) არქ. შეცოდება (˂შე˃სცოდავს), ცოდვის ჩადენა; 3. გეოლ. ნასხლეტის / ნაწევის წარმოქმნა (წარმოქმნის; წარმოიქმნება).

fault I

faulted