faint II adjective [feɪnt]

	1. 1) შიმშილისაგან, ავადმყოფობისაგან, დაღლილობისაგან და ა.შ. დასუსტებული / მისუსტებული; his breathing became fainter იგი სულ უფრო და უფრო სუსტად სუნთქავდა; he was faint with hunger and cold შიმშილისა და სიცივისაგან იყო დასუსტებული; 2) სისუსტეს რომ გრძნობს, სისუსტისაგან თავბრუ რომ ეხვევა და ა.შ.; to feel faint ʘ სისუსტეს გრძნობს, სისუსტისაგან თავბრუ ეხვევა; 2. სუსტი, არაძლიერი, ოდნავი; faint tinge of pink მოვარდისფრო ელფერი; faint colour მკრთალი / მქრქალი ფერი; faint odour სუსტი / ოდნავ საგრძნობი სუნი; faint sound სუსტი / ოდნავ გასაგონი ხმა; faint resemblance ოდნავი / მცირეოდენი მსგავსება; to have a faint idea of smth. რაიმეზე / რისამე შესახებ ბუნდოვანი წარმოდგენის ქონა; to have not the faintest idea of smth. ʘ რაიმეზე / რისამე შესახებ ოდნავი წარმოდგენაც კი არა აქვს; faint praise ცალყბა / უგულო ქება; to make faint efforts ʘ დიდად არც კი ცდილა / გარჯილა; not the faintest chance არავითარი შესაძლებლობა / შანსი; faint reflections ბუნდოვანი მოგონებები; 3. მოძვ. გაუბედავი, მშიშარა; [ View full version ] 4. მოძვ. სისუსტის გამომწვევი, დამასუსტებელი, მომთენთავი; ◇ faint heart never won fair lady ≅ გაუბედავი კაცი ლამაზი ქალის გულს ვერ მოიგებსო. [ Shorter version ]

faint I

faint III