 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. 1) ვისიმე შეგონება (შეაგონებს); დაყოლიება; ვინმესთვის რისამე გადათქმევინება; she expostulated with him on / upon, about / the impropriety of such conduct ქალი ცდილობდა დაერწმუნებინა იგი მისი ქცევის უმართებულობაში, ქალი ცდილობდა დაერწმუნებინა იგი თავი შეეკავებინა ამგვარი საქციელისაგან; 2) პროტესტის გამოთქმა (გამოთქვამს), რისამე წინააღმდეგ გამოსვლა / წასვლა; to expostulate in vain ʘ ამაოდ ეწინააღმდეგება; 2. მოძვ. ჩივილი (ჩივის), წუწუნი; 3. მოძვ. კამათი (კამათობს). |
||||
 |
 |
|||
| ex post facto | expostulation |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
