experimental II adjective [eks͵perɪʹmentl]

	1. ცდისა, ექსპერიმენტისა; ექსპერიმენტული; 2. ახალ ფორმებსა და მეთოდებს რომ ეძიებს (ხელოვნების სფეროში და ა.შ.); experimental playwright დრამატურგი-ექსპერიმენტატორი; 3. საცდელი (ითქმის ცხოველის და ა.შ. შესახებ); [ View full version ] 4. ფილოს. ცდაზე დაფუძნებული, ცდისეული, ემპირიული. [ Shorter version ]

experimental I

experimentalism