expatriation noun [eks͵pætrɪʹeɪʃn]

	1. ექსპატრიაცია, სხვა ქვეყანაში საკუთარი ნებით სამუშაოდ ან დროებით საცხოვრებლად წასვლა (მოქალაქეობის გამოცვლის გარეშე); სხვა ქვეყანაში მუშაობა ან დროებით ცხოვრება; 2. 1) ექსპატრიაცია, საკუთარი ქვეყნის მოქალაქეობაზე უარის თქმა; right of expatriation ექსპატრიაციის უფლება; 2) ემიგრაცია, სხვა ქვეყანაში გადასახლება (მოქალაქეობის გამოცვლით); 3. ექსპატრიაცია, სამშობლოდან გასახლება / გაძევება (ჩვეულ. მოქალაქეობის ჩამორთმევით).

expatriate III

expect