execution noun [͵eksɪʹkju:ʃ(ə)n]

	1. რისამე შესრულება; განხორციელება; to carry smth. into execution, to put smth. in execution რისამე განხორციელება; execution of the plan გეგმის განხორციელება; execution of the order ა) ბრძანების შესრულება; ბ) შეკვეთის შესრულება; execution of an office სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულება; a man of execution საქმის კაცი; 2. 1) შესრულება (უპირატ. მუსიკალური ნაწარმოებისა); შექმნა (ლიტერატურული, მუსიკალური დ ა.შ. ნაწარმოებისა); 2) შესრულების ტექნიკის სრულყოფილი ფლობა, საშემსრულებლო ოსტატობა; the pianist has marvellous execution პიანისტი სრულყოფილად ფლობს დაკვრის ტექნიკას; 3. 1) გამანადგურებელი ძალა, დამანგრეველი ეფექტი (განადგურების საშუალებათა); 2) ნგრევა; განადგურება; to do execution ნგრევის გამოწვევა; to make good execution სამხ. მოწინააღმდეგის განადგურება, მოწინააღმდეგისთვის დიდი ზარალის მიყენება; he did great execution among the cakes ხუმრ. ნამცხვარს მუსრი გაავლო / სულ გადასანსლა; [ View full version ] 4. 1) სიკვდილის განაჩენი; 2) სიკვდილით დასჯა; execution by hanging ჩამოხრჩობა (სიკვდილმისჯილისა); 5. იურ. 1) სასამართლო გადაწყვეტილების, განაჩენის, ანდერძის და ა.შ. აღსრულება; 2) ხელშეკრულების, მინდობილობის, ანდერძის და ა.შ. სათანადო წესით გაფორმება; 3) სააღსრულებო ფურცელი (აგრ. writ of execution). [ Shorter version ]

executer

executioner