except I verb [ɪkʹsept]

	1. გამორიცხვა (გამორიცხავს); გამოტოვება; ʘ მხედველობაში არ იღებს; present company excepted დამსწრეებზე არ ვლაპარაკობთ, დამსწრეებს არ ვგულისხმობთ; nobody excepted უკლებლივ ყველანი; he was excepted from the general pardon საყოველთაო ამნისტია მას არ შეხებია; 2. რისამე წინააღმდეგ გამოსვლა (გამოვა) / წასვლა, პროტესტის გამოთქმა; I except against his statement მე არ ვეთანხმები მის განცხადებას; 3. იურ. მოწმისათვის აცილების მიცემა (მისცემს).

excentrical

except II