eviscerate verb [ɪʹvɪsəreɪt]

	1. 1) გამოშიგვნა (˂გამო˃შიგნავს), შიგნეულის / ნაწლავების გამოცლა; 2) რისამე დაცარიელება (˂და˃აცარიელებს), გამოცარიელება; 3) გაძარცვა (˂გა˃ძარცვავს), პირწმინდად გამოცარიელება (ბინისა და ა.შ.); 4) გაჩანაგება (˂გა˃აჩანაგებს); a house eviscerated by fire ხანძრისგან გაჩანაგებული სახლი; 5) იშვ. რაიმესათვის არსის გამოცლა (˂გამო˃აცლის); შინაარსისგან დაცლა, შინაარსის დაკარგვინება; 6) მოძვ. საიდუმლოს გამხელა (˂გა˃ამხელს), გამჟღავნება; to eviscerate oneself ვინმესთვის გულის გადაშლა; 2. მედ. 1) საოპერაციო ჭრილობიდან ამა თუ იმ შინაგანი ორგანოს გამოტანა (გამოიტანს) დასათვალიერებლად; 2) ამა თუ იმ შინაგანი ორგანოს ან მისი ნაწილის გამოვარდნა (˂გამო˃ვარდება).

eviration

evisceration