estate I noun [ɪsʹteɪt]

	1. 1) მამული, ადგილ-მამული; 2) ქონება; personal [real] estate მოძრავი [უძრავი] ქონება; estate for life იურ. ქონების მუდმივი / სამისდღეშიო მფლობელობა; estate in tail იურ. უძრავი ქონება განკარგვის / გასხვისების / მემკვიდრეობით გადაცემის შეზღუდული უფლებით; 2. წოდება, სოციალური ფენა; the estates of the realm ინგლისის სამეფოს სამი წოდება (ლორდთა პალატის წევრი არქიეპისკოპოსები ან ეპისკოპოსები, ლორდთა პალატის არასასულიერო წევრები და თემთა პალატის წევრები); Third Estate ისტ. მესამე წოდება, ბურჟუაზია; the fourth estate ხუმრ. "მეოთხე წოდება", პრესა; 3. იშვ. მდგომარეობა; man's [woman's] estate მამაკაცის [ქალის] სრულწლოვანება; the estate of matrimony კანონიერი ქორწინება, კანონიერ ქორწინებაში ყოფნა; to suffer in one's estate ʘ თავისი მდგომარეობის რცხვენია; [ View full version ] 4. წიგნ. საზოგადოებრივი მდგომარეობა, სტატუსი, წოდება (ჩვეულ. მაღალი); high estate მაღალი საზოგადოებრივი მდგომარეობა; 5. ქალაქის რაიონი (სამრეწველო, საცხოვრებელი და ა.შ.); 6. მოძვ. ქვეყანა, სახელმწიფო; ⌇ estate agent ა) სამკვიდრო ქონების განმკარგულებელი / ადმინისტრატორი; ბ) უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვის სააგენტოს თანამშრომელი / აგენტი; estate road ადგილობრივი მნიშვნელობის გზა; estate duty მემკვიდრეობის გადასახადი. [ Shorter version ]

estanciero

estate II