ensconce verb [ɪnʹskɒns]

	1. 1) ამა თუ იმ ადგილის მიწაყრილით და ა.შ. გამაგრება (˂გა˃ამაგრებს); 2) გამაგრებული ადგილისათვის თავის შეფარება (˂შე˃აფარებს); 2. 1) რისამე უკან დამალვა (˂და˃იმალება), რაიმეს ამოფარება; 2) რისამე უსაფრთხო, მყუდრო და ა.შ. ადგილას მოთავსება (˂მო˃ათავსებს); 3) : to ensconce oneself მოხერხებულად დაჯდომა (˂და˃ჯდება), მოკალათება; he ensconced himself in a comfortable chair სავარძელში მოხერხებულად მოკალათდა.

enschedule

enseal