endure verb [ɪnʹdjʊə]

	1. რისამე გაძლება (˂გა˃უძლებს), გადატანა, ატანა; to endure the rigours of an arctic winter არქტიკული ზამთრის სიძნელეთა გადატანა; to endure pain ტკივილის ატანა; 2. 1) ʘ ითმენს, ძლებს (მძიმე სიტუაციაში და ა.შ.); it was so cold in the building, that no one could endure therein any longer შენობაში ისე ციოდა, რომ შიგნით ვეღარავინ ძლებდა / ვეღარავინ ჩერდებოდა; 2) ვისიმე / რისამე ატანა (აიტანს), გაძლება; ვინმესადმი / რაიმესადმი შემწყნარებლური დამოკიდებულების ქონა; I cannot endure that man ამ კაცს ვერ ვიტან; he cannot endure jazz იგი ჯაზს ვერ იტანს; 3. 1) ʘ კვლავაც ცოცხალია, არ იღუპება, მტკიცედ დგას; if help does not come, we must endure to the end თუ დამხმარე ძალა არ მოგვაშველეს, ბოლომდე მტკიცედ უნდა ვიდგეთ / უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე უნდა ვიბრძოლოთ; he may not endure long მან შეიძლება დიდხანს ვერ გაძლოს / ვერ იცოცხლოს; 2) ʘ არსებობას აგრძელებს, არ წყდება, არ ქრება; as long as life endures მანამ, სანამ სიცოცხლე გრძელდება; სანამ ადამიანი ცოცხალია; his name will endure მისი სახელი მარად იცოცხლებს / დავიწყებას არ მიეცემა; [ View full version ] 4. არქ. ʘ რისამე უფლებას იძლევა, რაიმესთან შეთავსებადია (ითქმის საგნების და მოვლენების შესახებ); the phrase will not endure such an interpretation მოცემული ფრაზის ამგვარი ინტერპრეტაცია მიუღებელია; 5. მოძვ. გამაგრება (˂გა˃ამაგრებს), განმტკიცება; გაუხეშება (აგრ. გადატ.). [ Shorter version ]

endurant

enduring