endeavour II verb [ɪnʹdevə]

	1) ენერგიულად ცდა (ცდილობს), ძალების დაძაბვა (რისამე გასაკეთებლად); to endeavour to compromise the case საქმის კომპრომისით დამთავრების ცდა; to endeavour to see things as they are ʘ ცდილობს საგნები და მოვლენები რეალისტურად აღიქვას; she walked up and down the room, endeavouring to compose herself ცდილობდა ოთახში აქეთ-იქით სიარულით თავი დაეწყნარებინა; 2) ʘ მიისწრაფვის, მიილტვის, იღვწის (რისამე გასაკეთებლად); to endeavour to win ʘ ყოველ ღონეს ხმარობს გამარჯვების მისაღწევად; to endeavour at perfection სრულქმნილებისაკენ სწრაფვა; to endeavour after riches ʘ სიმდიდრეს ელტვის; to endeavour the extirpation of smth. ʘ რისამე აღმოსაფხვრელად / ამოსაძირკვად იღვწის.

endeavour I

endebt, endebted