efface verb [ɪʹfeɪs]

	1. წაშლა (˂წა˃შლის), ამოშლა; the image on the coin is effaced გამოსახულება მონეტაზე წაშლილია; the inscription was effaced წარწერა წაიშალა; to efface a word from the blackboard დაფაზე სიტყვის წაშლა; 2. გაქრობა (˂გა˃აქრობს), მოსპობა; გაუქმება; to efface sorrow მწუხარების / დარდის გაქარწყლება; to efface a town ქალაქის აღგვა პირისაგან მიწისა; to efface the boundaries საზღვრების მოშლა / გაუქმება; 3. 1) მივიწყება (მიივიწყებს), დავიწყება; 2) უგულებელყოფა (უგულებელყოფს), უყურადღებოდ დატოვება; [ View full version ] 4. : to efface oneself ʘ ყურადღების ცენტრში ყოფნას გაურბის, განზრახ ჩრდილში მოექცევა ხოლმე. [ Shorter version ]

effable

effaceable