disturbance noun [dɪʹstɜ:bəns]

	1. წონასწორობის, უძრაობის / სიმშვიდის დარღვევა; 2. აგრ. pl არეულობა, სახალხო მღელვარება; to make / to cause / a disturbance ა) არეულობის / სახალხო მღელვარების გამოწვევა; ბ) აყალმაყალის ატეხა, საზოგადოებრივი წესრიგის დარღვევა; 3. მღელვარება, შეშფოთება, აფორიაქება; სულიერი წონასწორობის დარღვევა; [ View full version ] 4. დარღვევა; დაზიანება; უწესივრობა, გაუმართაობა; ჩაშლა; 5. იურ. უფლების გამოყენებისათვის ხელის შეშლა; disturbance of franchise საარჩევნო უფლების დარღვევა; 6. მედ. მოშლილობა, დარღვევა; პათოლოგიური გადახრა; disturbance of respiration სუნთქვის მოშლილობა; disturbance of speech მეტყველების დარღვევა; 7. ტექ. რეჟიმის დარღვევა; 8. სპეც. ნახტომი (მრუდისა); 9. რად. დაბრკოლებები; 10. სპეც. შეშფოთება, პერტურბაცია; 11. გეოლ. დისლოკაცია. [ Shorter version ]

disturb

disturbant I