disturb verb [dɪʹstɜ:b]

	1. მსვლელობის, მიმდინარეობის, მოძრაობის, წონასწორობის და ა.შ. დარღვევა (˂და˃არღვევს); უძრავი / სიმშვიდის მდგომარეობიდან გამოყვანა; the oars disturbed the smooth surface of the lake ნიჩბებმა ტბის წყნარი ზედაპირი გააპო; to disturb smb.'s rest ვინმესთვის სიმშვიდის დარღვევა; to disturb smb.'s peace of mind ვისიმე სულიერი წონასწორობიდან გამოყვანა; to disturb the balance წონასწორობის დარღვევა; to disturb the train of thought აზრის გაწყვეტა; to disturb the peace არეულობის / სახალხო მღელვარების გამოწვევა; 2. 1) აღელვება (ააღელვებს), შეშფოთება; სულიერი წონასწორობიდან გამოყვანა; 2) საზრუნავის გაჩენა (˂გა˃უჩენს), შეწუხება; don't disturb father მამას ნუ აწუხებ; don't disturb yourself ნუ წუხდებით; sorry to disturb you მაპატიეთ, რომ გაწუხებთ; უკაცრავად შეწუხებისათვის; 3. 1) დარღვევა (˂და˃არღვევს), არევა, ჩაშლა; to disturb smb.'s plans ვისიმე გეგმების ჩაშლა; to disturb smb.'s work ʘ ვისიმე მუშაობას ხელს უშლის / აბრკოლებს; 2) გაფუჭება (˂გა˃აფუჭებს); არევა, არევ-დარევა; to disturb the apparatus აპარატის / ხელსაწყოს მწყობრიდან გამოყვანა; don't disturb my papers ნუ აურევთ / ხელს ნუ ახლებთ ჩემს ქაღალდებს; [ View full version ] 4. იურ. უფლების გამოყენებისათვის ხელის შეშლა (˂შე˃უშლის); 5. რად. დაბრკოლებების შექმნა (˂შე˃ქმნის). [ Shorter version ]

distune

disturbance