dismissive adjective [dɪsʹmɪsɪv]

	1. 1) თავისუფლების მომტანი, განმათავისუფლებელი; განთავისუფლებასთან / გაშვებასთან დაკავშირებული; 2) გამოსამშვიდობებელი; 2. უპატივცემულო, აგდებული; უგულებელმყოფელი; უყურადღებო; ქედმაღლური; a dismissive gesture [tone] უპატივცემულო / აგდებული / ქედმაღლური ჟესტი [ტონი]; this policy is dismissive of the need to control spending ამგვარი პოლიტიკა უგულებელყოფს / არ ითვალისწინებს ხარჯების კონტროლის საჭიროებას; 3. დამთხოვნი; [ View full version ] 4. უვარგისი, უკუსაგდები. [ Shorter version ]

dismission

dismount I