 |
|
 |
 |
|||||||||
 |
||||||||||||
|
1. შეშფოთება (˂შე˃აშფოთებს), აღელვება; შეშინება; he was dismayed at the news, the news dismayed him ახალმა ამბებმა / ცნობამ შეაშფოთა, ააღელვა; 2. იმედის გაცრუება (˂გა˃უცრუებს). |
||||
 |
 |
|||
| dismay I | dismayed |
 |
 Nearby words |
 |
|
Recent Additions |
|
