dishonour I noun [dɪsʹɒnə(r)]

	1. სახელგატეხილობა; to incur / to bring / dishonour upon smb. ვინმესთვის სახელის გატეხა, ვისიმე შერცხვენა; 2. სახელის გამტეხი / სამარცხვინო რამ; he is a dishonour to his country იგი თავის ქვეყანას / სამშობლოს არცხვენს; 3. შეურაცხყოფა, დამცირება; ღირსების შელახვა; this work offers you no dishonour ეს სამუშაო სრულებითაც არაა თქვენთვის დამამცირებელი; [ View full version ] 4. ფინ. თამასუქის ან ჩეკის აქცეპტზე უარის თქმა; თამასუქის ან ჩეკის განაღდებაზე უარის თქმა; ◇ to be in dishonour ʘ არ სწყალობენ, შერისხულია. [ Shorter version ]

dishonored

dishonour II