discontinue verb [͵dɪskənʹtɪnju:]

	1. 1) შეწყვეტა (შეწყვეტს); გაჩერება, შეჩერება; to discontinue one's work მუშაობის შეწყვეტა, მუშაობისათვის თავის დანებება; to discontinue one's habit ჩვეულებაზე ხელის აღება; to discontinue a newspaper ʘ გაზეთს აღარ იწერს; to discontinue the treatment მკურნალობის შეწყვეტა; I direct the speaker to discontinue his speech ორატორს სიტყვას ვართმევ; 2) შეწყდომა (შეწყდება); გაჩერება, შეჩერება; the publication will discontinue გამოცემა შეწყდება; 2. იურ. საქმის შეწყვეტა (შეწყვეტს); ʘ საქმეს მსვლელობას არ აძლევს.

discontinuation

discontinuity