disappointment noun [͵dɪsəʹpɔɪntmənt]

	1) იმედის გაცრუება, გულის გატეხა, რწმენის დაკარგვა; to my great disappointment ჩემდა სამწუხაროდ; he feels disappointment იმედგაცრუებულია, გულგატეხილია; my brother suffered disappointments ჩემს ძმას იმედი გაუცრუვდა / გული გაუტყდა; 2) გულგატეხილობის მიზეზი; ვინც ან რამაც იმედი ვერ გაამართლა (და ამდენად გულგატეხილობის მიზეზი გახდა); the party was a great disappointment წვეულებამ / საღამომ ყველას მოლოდინი გაუცრუა; he is a disappointment to his parents მშობლების იმედი ვერ გაამართლა; the meeting was a disappointment შეხვედრამ იმედები არ გაამართლა.

disappointing

disapprobation