despair I noun [dɪʹspɛə(r)]

	1. სასოწარკვეთილება, უიმედობა; in (the depths of) despair სასოწარკვეთილებაში; out of despair სასოწარკვეთილებისაგან, სასოწარკვეთილების გამო; to drive smb. to despair ვისიმე სასოწარკვეთილებამდე მიყვანა; to fall into / to sink in / despair სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნა, ʘ სასოწარკვეთილებას მიეცა; 2. მწუხარების / გულისტკივილის მიზეზი; he is the despair of his mother მის გამო დედამისს დარდი არ ელევა.

desorption

despair II