denial noun [dɪʹnaɪəl]

	1. 1) უარყოფა; უკუგდება; აცილება; sweeping denial უსაფუძვლო / ხელაღებითი უარყოფა; a flat / a strong / denial კატეგორიული უარყოფა; to meet the charge with a flat denial ბრალდების კატეგორიულად უარყოფა / აცილება; to make a denial უარყოფა, უკუგდება; უარყოფის გამოქვეყნება (პრესაში); denial of facts ფაქტების უარყოფა; 2) იურ. ბრალეულობის უარყოფა; დანაშაულთან კავშირის ქონის უარყოფა; რაიმე დანაშაულის აღიარებაზე უარის თქმა; denial of a fault / of one's guilt / დანაშაულის / ბრალეულობის უარყოფა; 2. უარი, უარის თქმა; denial of smb.'s request უარი ვინმეს თხოვნის შესრულებაზე; to take no denial ʘ უარს არ იღებს, უარის გაგონებაც არ სურს; denial of passports პასპორტების გაცემაზე უარის თქმა; 3. უარის თქმა; განდგომა; the denial of one's family ოჯახზე ხელის აღება; denial of a faith რწმენის უარყოფა, რჯულისაგან განდგომა; [ View full version ] 4. თვითაღკვეთა, პირად სიკეთეზე უარის თქმა. [ Shorter version ]

deniable

denier