definitive adjective [dɪʹfɪnətɪv]

	1. 1) საბოლოო; გადაჭრილი, შეუცვლელი (ითქმის გადაწყვეტილების შესახებ); definitive answer [sentence / verdict /] საბოლოო პასუხი [განაჩენი]; 2) სრული, ზუსტი; definitive text of a poem პოემის სრული / კანონიკური ტექსტი; the definitive history of British cinema ბრიტანული კინოს ყოვლისმომცველი ისტორია; 2. განმასხვავებელი; დამახასიათებელი; არსებითი; definitive distinctions განმასხვავებელი თვისებები / ნიშნები; 3. გრამ. მსაზღვრელი, განსაზღვრებითი, განსაზღვრების ფუნქციის მქონე; [ View full version ] 4. ბიოლ. დეფინიტური, სავსებით / სრულად განვითარებული; საბოლოო; 5. არსებ. მნიშვნ. მსაზღვრელი. [ Shorter version ]

definition

definitively