decumbiture noun [dɪʹkʌmbɪtʃə(r)]

	წიგნ. 1. 1) წოლა; 2) ლოგინად ჩავარდნა (ითქმის ავადმყოფის შესახებ); 2. წოლითი ან ნაწილობრივ წოლითი რეჟიმი; 3. ნიშანი, რომელიც ლოგინად ჩავარდნილი ავადმყოფის მოსალოდნელი გამოჯანმრთელების ან სიკვდილის მაუწყებელია (ასტროლოგიაში).

decumbent

decuple