dagger noun [ʹdægə(r)]

	1. ხანჯალი; to stab smb. with a dagger ვინმესთვის ხანჯლის ჩაცემა; 2. პოლიგრ. ნიშანი ჯვარი (†), ობელისკი (მითითებებისა და შენიშვნებისათვის); double dagger ორმაგი ჯვარი (‡), ორმაგი ობელისკი; 3. დიაგონალური საბმური (გემთმშენებლობა); [ View full version ] 4. ზმნ. მნიშვნ. 1) ხანჯლის ჩაცემა (ჩასცემს), ხანჯლით განგმირვა; 2) პოლიგრ. ჯვრით აღნიშვნა (აღნიშნავს); ◇ at daggers drawn (with smb.), იშვ. at daggers' points (with smb.) ა) (ვინმესთან) დანასისხლად გადაკიდებული; ბ) (ვინმესთან) საჩხუბრად მომზადებული; to look daggers (at smb.) ʘ (ვინმეს) უბღვერს; (ვინმეს) შუბლშეჭმუხნილი უყურებს (წყრომის ნიშნად); to speak daggers გესლიანად / ღვარძლიანად ლაპარაკი; შეურაცხმყოფელი სიტყვებით მიმართვა; a glance that speaks daggers გამანადგურებელი მზერა. [ Shorter version ]

dagga

dagger fern