cop-out noun [ʹkɒpaʊt]

	საუბ. 1) უარის თქმა, ხელის აღება (მრწამსზე, განზრახვაზე და ა.შ.); რენეგატობა; კომპრომისი; 2) საბაბი (რაიმეს გაკეთებაზე უარის თქმისა); 3) თავის არიდება (მოვალეობისათვის და ა.შ.); ორჭოფული / მიკიბულ-მოკიბული პასუხი; 4) საზოგადოებისაგან განდგომა; სინამდვილისაგან გაქცევა; 5) საზოგადოებას დაპირისპირებული ადამიანი; გარიყული, პარია.

copolymerization

copped