conviction noun [kənʹvɪkʃn]

	1. იურ. მსჯავრის დადება; 2. 1) რწმენა, დარწმუნებულობა; დაჯერებულობა; it is my strong conviction that ... ღრმად ვარ დარწმუნებული, რომ ...; he is open to conviction მისთვის ძნელი არ არის აზრის შეცვლევინება; the actors played with conviction მსახიობები დამაჯერებლად თამაშობდნენ; to carry conviction ʘ დამაჯერებელია, დამაჯერებლად ჟღერს; his story does not carry much conviction მისი ნათქვამი მაინცდამაინც დამაჯერებელი არაა; 2) pl მრწამსი, შეხედულებები; religious convictions რელიგიური მრწამსი; 3. დაჯერებულობა, რწმენა; the conviction that the next morning he would receive a letter რწმენა იმისა, რომ მეორე დილით წერილს მიიღებდა; in the (full) conviction that ... (სავსებით) დარწმუნებული, რომ ...; [ View full version ] 4. რელიგ. საკუთარი ცოდვიანობის შეგნება. [ Shorter version ]

convict III

convictive