contrast II verb [kənʹtrɑ:st]

	(with) 1. შეპირისპირება (˂შე˃უპირისპირებს), შედარება; contrast Tom with his brother შეადარეთ ტომი მის ძმას; 2. 1) კონტრასტის შექმნა (˂შე˃ქმნის), კონტრასტირება; the deep red colour contrasts beautifully with the black მუქი წითელი მშვენიერ კონტრასტს ქმნის შავთან; the two brothers contrasted sharply both in appearance and character ორივე ძმა მკვეთრად განსხვავდებოდა ერთმანეთისაგან გარეგნობითაც და ხასიათითაც; her pallor contrasted strongly with her dark eyes and hair შავი თვალები და თმა ხაზს უსვამდა მისი სახის სიფერმკრთალეს; 2) წინააღმდეგობა (ეწინააღმდეგება), ʘ არ შეესაბამება; his actions contrast with his promises მისი მოქმედება მის დაპირებებს ეწინააღმდეგება.

contrast I

contrastimulant