confront verb [kənʹfrʌnt]

	1. 1) მოპირდაპირე მხარეს დგომა (დგას) / მდებარეობა; my house confronts yours ჩემი სახლი თქვენი სახლის მოპირდაპირე მხარესაა; 2) შეხვედრა (შეხვდება), შეჩეხება; he was confronted by two queer-looking men იგი ორ საეჭვო გარეგნობის კაცს შეეჩეხა; 3) შეჯახება (შეეჯახება), წაწყდომა; he was confronted by difficulties [prejudices, falsehood] სიძნელეებს [ცრურწმენებს, სიყალბეს] წააწყდა; 2. პირისპირ დგომა (˂და˃დგება), თვალის გასწორება (საფრთხისთვის, სიკვდილისთვის და მისთ.); 3. იურ. პირზე წაყენება (წაუყენებს); he was confronted with his accusers ბრალმდებლები პირზე წაუყენეს; [ View full version ] 4. შედარება (˂შე˃ადარებს), შეპირისპირება, შეჯერება. [ Shorter version ]

confrère

confrontation