concurrent II adjective [kənʹkʌrənt]

	1) თანადროული; ერთდროულად ან ერთობლივად მოქმედი; ერთსა და იმავე დროს მიმდინარე; the concurrent existence of two different systems ორი განსხვავებული სისტემის თანაარსებობა; concurrent reaction ქიმ. თანარეაქცია; 2) შეთანხმებული; ერთიანი; ერთნაირი; the concurrent views of several experts რამდენიმე ექსპერტის ერთნაირი აზრი; 3) ურთიერთგადამკვეთი.

concurrent I

concurrent engineering