conceive verb [kənʹsi:v]

	1. გაგება (გაიგებს), მიხვედრა; I can't conceive where he has gone ვერ გამიგია, სად წავიდა; 2. გრძნობა (იგრძნობს); to conceive a dislike [an affection] for smb. ვისიმე შეძულება [შეყვარება]; 3. ჩაფიქრება (ჩაიფიქრებს), განზრახვა; who first conceived this idea? ვის დაებადა ეს აზრი პირველად? to conceive a plan გეგმის ჩაფიქრება; he has conceived a certain manner of painting ხატვის საკუთარი ხელწერა აქვს შემუშავებული; [ View full version ] 4. ʘ ფიქრობს, ჰგონია, მიაჩნია; we conceive it to be expedient ეს ჩვენ მიზანშეწონილად მიგვაჩნია; I conceive it my duty to admonish you თავს მოვალედ ვთვლი, მიგითითოთ / გაგაფრთხილოთ; 5. (of) წიგნ. წარმოდგენა (წარმოიდგენს); ancient peoples conceived of the earth as flat უძველესი ხალხების წარმოდგენით დედამიწა ბრტყელი იყო; to conceive of a writer by his works მწერალზე წარმოდგენის შექმნა მისი თხზულებების მიხედვით; 6. ფიზიოლ. ჩასახვა (ჩაესახება), დაორსულება. [ Shorter version ]

conceivably

concenter