compulsive II adjective [kəmʹpʌlsɪv]

	1. = compulsory; 2. ფსიქოლ. 1) დაუძლეველი; აკვიატებული; მანიაკური; compulsive urge დაუძლეველი სწრაფვა / ლტოლვა; compulsive idea აკვიატებული აზრი; მანიაკური იდეა; 2) აკვიატებული აზრის, დაუძლეველი ლტოლვის და ა.შ. მქონე; რითიმე შეპყრობილი, ატანილი; compulsive smoker ვინც სიგარეტს თავს ვერ ანებებს; compulsive talker ვინც უთავბოლოდ / გაუთავებლად ლაპარაკობს; compulsive eater ვინც სულ რაღაცას ჭამს.

compulsive I

compulsively