commanding adjective [kəʹmɑ:ndɪŋ]

	1. მეთაური, სარდალი; commanding officer მეთაური ოფიცერი (ბატალიონისა და მისთ.); commanding general ამერ. მეთაური გენერალი, გენერლის წოდების მქონე სარდალი (დივიზიისა, კორპუსისა და მისთ.); 2. 1) გაბატონებული, რომ დომინირებს; commanding hill სამხ. გაბატონებული სიმაღლე; commanding views in literature ლიტერატურაში გაბატონებული შეხედულებანი; 2) მნიშვნელოვანი, საგრძნობი, დამაჯერებელი, შთამბეჭდავი; commanding influence საგრძნობი / ძლიერი გავლენა; commanding speech შთამბეჭდავი სიტყვა; commanding look მბრძანებლური გამოხედვა.

commandership

commandite