collapse II verb [kəʹlæps]

	1. ჩამოქცევა (ჩამოიქცევა), ჩამონგრევა, ჩამოვარდნა; the tent collapsed კარავი წაიქცა; the weight of the snow on the roof caused the house to collapse სახურავზე დადებული თოვლის სიმძიმემ სახლი ჩაანგრია; 2. 1) წაქცევა (წაიქცევა), დაცემა (დარტყმისაგან); დასუსტება (ავადმყოფობის შედეგად); ლოგინად ჩავარდნა; he collapsed into his chair სავარძელში ჩაესვენა; 2) სულით დაცემა (დაეცემა), სასოწარკვეთილებაში ჩავარდნა; 3. კრახის / მარცხის განცდა (განიცდის); ჩაშლა, ჩაფუშვა (ითქმის გეგმების, იმედების და ა.შ. შესახებ); negotiations collapsed მოლაპარაკებები ჩაიშალა; [ View full version ] 4. ტექ. 1) გაფუჭება (˂გა˃ფუჭდება), მწყობრიდან გამოსვლა; 2) კომპაქტურად დაკეცვა (˂და˃კეცავს), შეკუმშვა, შემცირება; 5. ასტრ. კატასტროფულად სწრაფად შეკუმშვა (˂შე˃იკუმშება), გრავიტაციული კოლაფსის განცდა, კოლაფსირება (ითქმის ვარსკვლავის შესახებ); ◇ to collapse with laughter სიცილით ჩაბჟირება; ≅ სიცილით კვდება. [ Shorter version ]

collapse I

collapsible