collapse I noun [kəʹlæps]

	1. ჩამოქცევა, ჩამონგრევა, (ჩამო)ვარდნა; collapse of a roof სამთ. გვირაბის და ა.შ. ჭერის ჩამოქცევა / ჩამონგრევა; 2. 1) კრახი, მარცხი; collapse of plans გეგმების ჩაშლა / ჩაფუშვა; collapse of hopes იმედების სრული გაცრუება; collapse of negotiations მოლაპარაკებების ჩაშლა; collapse of a ministry მთავრობის კრახი / დაცემა; 2) გაკოტრება; collapse of a bank ბანკის გაკოტრება; 3. 1) ძალ-ღონის უეცარი მკვეთრი გამოცლა, დასუსტება, ქანცის გაწყვეტა; კოლაფსი; 2) საუბ. სულით დაცემა, სასოწარკვეთა; [ View full version ] 4. ტექ. 1) მწყობრიდან გამოსვლა, გაფუჭება (მექანიზმისა, მანქანა-დანადგარისა და მისთ.); 2) კომპაქტურად დაკეცვა (დასაკეცი ავეჯისა და მისთ.); 5. ასტრ. გრავიტაციული კოლაფსი, საკუთარი გრავიტაციის მოქმედების შედეგად ვარსკვლავის კატასტროფულად სწრაფი შეკუმშვა (რომელიც მიმდინარეობს ძლიერი თერმობირთვული აფეთქებით და სრულდება ნეიტრონული ვარსკვლავის, შავი ხვრელის ან სხვა ობიექტის წარმოქმნით; აგრ. gravitational collapse). [ Shorter version ]

collapsar

collapse II