cherub noun [ʹtʃɛrəb]

	1. (pl აგრ. cherubim, cherubin) 1) რელიგ. ქერუბიმი (ფრთოსანი ზეციური არსება); 2) ხელოვნ. პატარა კუპიდონი, ამური (შიშველი, ფუმფულა, ხშ. ფრთებიანი ბიჭის ფერწერული ან სკულპტურული გამოსახულება); 2. საუბ. პატარა ანგელოზი (ითქმის ბავშვის შესახებ); rosy cherub ვარდისფერლოყება პატარა ანგელოზი.

chert

cherubic