bum² I noun [bʌm]

	ამერ. 1. საუბ. ლონდრე, უსაქმური; უქნარა, ყოვლად უმაქნისი; მაწანწალა; 2. სლ. ქეიფი, ღრეობა; ◇ to go on the bum მაწანწალობა, ხეტიალი, ყიალი; to be on the bum ა) მაწანწალობა; ბ) მუქთახორობა; გ) ʘ გაუმართავია, ავარიულ მდგომარეობაშია (მანქანა და ა.შ.); bum's rush ა) გა(მო)გდება (გა˂მო˃აგდებს), გაძევება, ძალით განდევნა (შენობიდან, ქალაქიდან და ა.შ.); ბ) საუბრის უხეში შეწყვეტა; ≅ ცივი უარით გასტუმრება.

bum¹

bum² II