bugger I noun [ʹbʌgə(r)]

	1. იურ. სოდომიტი; 2. ვულგ. თავის გამაბეზრებელი / სულელი ადამიანი; 3. ვინც ან რაც ბევრ სიძნელეს ქმნის ან საზრუნავს აჩენს; a bugger of a job! სამუშაო კი არა – ჯოჯოხეთია! [ View full version ] 4. ალერს. არამზადა (ითქმის ბიჭის, ძაღლის და ა.შ. შესახებ); ◇ I don't give a bugger, I don't mind a bugger ≅ მე რა მენაღვლება, სულ არ მადარდებს. [ Shorter version ]

bugged

bugger II