breather noun [ʹbri:ðə(r)]

	1. იხ. breathe + -er² I 1; in his sleep the child was a mouth breather ძილში ბავშვი პირით სუნთქავდა; he's a heavy breather მძიმედ სუნთქავს; 2. ცოცხალი არსება; 3. საქმიანობა, რომელიც სუნთქვის გახშირებას იწვევს; მძიმე სამუშაო; climbing the mountain was a real breather მთაზე ასვლა ნამდვილად ქანცგამწყვეტი იყო; [ View full version ] 4. ხანმოკლე შესვენება; let's have / take / a breather მოდით, შევისვენოთ; 5. რესპირატორი; 6. ტექ. საფშვინი, სასულე; 7. სუფლიორი, მოკარნახე. [ Shorter version ]

breathe

breathful