bound¹ II verb [baʊnd]

	1. შემოსაზღვრა (˂შემო˃საზღვრავს), შემოფარგვლა; ʘ ესაზღვრება, ემიჯნება; England is bounded on the north by Scotland ინგლისს ჩრდილოეთით შოტლანდია ესაზღვრება; the Pacific Ocean bounds California on the west კალიფორნიას დასავლეთით წყნარი ოკეანე ეკვრის; 2. ამერ. საზღვრების ჩამოთვლა (ჩამოთვლის) / დასახელება; to bound France საფრანგეთის საზღვრების დასახელება / ჩამოთვლა; 3. (შე)ზღუდვა (˂შე˃ზღუდავს); დაოკება; you should bound your desires by reason თქვენი სურვილები გონებას უნდა დაუმორჩილოთ; [ View full version ] 4. შეკავება (˂შე˃აკავებს). [ Shorter version ]

bound¹ I

bound² I