bobtail I noun [ʹbɒbteɪl]

	1. მოჭრილი კუდი; 2. 1) მოჭრილკუდიანი ცხენი ან ძაღლი; 2) ბობტეილი, ძველინგლისური მეცხვარე (სამწყემსო ძაღლის ჯიში; აგრ. Old English sheepdog); 3. სლ. ჯარიდან დათხოვნა უღირსი საქციელისთვის (აგრ. bobtail discharge); [ View full version ] 4. დამოკლებული, შემოკლებული, შეკვეცილი რამ. [ Shorter version ]

bobstay

bobtail II