blown¹ I adjective [bləʊn]

	1. ქარს რომ მიაქვს; ქარი რომ ერეკება; 2. აქოშინებული; he was too blown to speak ქოშინისაგან ვერც კი ლაპარაკობდა; 3. (აგრ. up) გაბერილი, გამობერილი; [ View full version ] 4. ჩურჩულით ნათქვამი / გადაცემული; 5. მეტალ. დაფუჭვილი, ბუშტებიანი, ფორიანი (ითქმის ზოდის / სხმულის შესახებ); 6. ელექტრ. დამდნარი; გადამწვარი, მწყობრიდან გამოსული (ითქმის მცველის, ხელსაწყოს და ა.შ. შესახებ); 7. გაფუჭებული, წამხდარი (ითქმის საკვების შესახებ); 8. აფეთქების შედეგად გაფუჭებული / დაზიანებული; აფეთქებული; a blown bridge აფეთქების შედეგად დაზიანებული ხიდი; აფეთქებული ხიდი; 9. ავტ. სლ. 1) ჩაბერვიანი, ტურბოჩაბერვიანი (ითქმის ძრავას შესახებ); 2) ჩასოლილი, გაჭედილი (ითქმის ცილინდრის / ძრავას შესახებ); 10. გაზვიადებული, გაბერილი; a blown up nonsense გაბერილი სისულელე. [ Shorter version ]

blowmobile

blown¹ II