blithering adjective [ʹblɪðərɪŋ]

	1. მწველი, დამთუთქველი; a blithering sun მწველი მზე; 2. საუბ. მოლაყბე, რომ ლაყბობს; სისულელეების მოლაპარაკე; 3. ემოც.-გამაძლ. აბსოლუტური, დასრულებული; blithering idiot ჩამოყალიბებული იდიოტი; [ View full version ] 4. საზიზღარი, საშინელი; a blithering misery აუტანელი გაჭირვება; 5. შეუპოვარი, სასტიკი; a blithering attack from the enemy მოწინააღმდეგის შეუპოვარი შეტევა. [ Shorter version ]

blither I, II

blithesome