blight I noun [blaɪt]

	1. ბოტ. მცენარის დაავადება, რომელიც ზრდის შეწყვეტითა და ფოთლების ცვენით გამოიხატება; 2. მცენარეების მავნებელი მწერები; 3. სულის შემხუთველი ატმოსფერო; [ View full version ] 4. რასაც ზიანი მოაქვს, რაც დამღუპველად მოქმედებს; უბედურება, გასაჭირი; urban blight ქალაქების დეგრადაცია (გამოიხატება ჯურღმულების ზრდით და ა.შ.); this was a blight upon his youth ამან ახალგაზრდობა მოუწამლა; his illness was a blight to his hopes ავადმყოფობამ მთელი იმედები ჩაუფუშა; 5. დაცემა, დაღუპვა; 6. ჭმუნვა; გულის გატეხა. [ Shorter version ]

blewits

blight II