blessing noun [ʹblɛsɪŋ]

	1. კურთხევა, დალოცვა; the priest said a blessing მღვდელმა აკურთხა / დალოცა; 2. კურთხევა, თანხმობა, ნებართვა; with his parents' blessing მშობლების თანხმობით / კურთხევით; 3. სიკეთე, მადლი, წყალობა; it is a blessing that no one was hurt ღმერთის წყალობით არავინ დაშავებულა; [ View full version ] 4. ლოცვა (ჭამამდე ან ჭამის შემდეგ); 5. (ხშ. out) ხუმრ. გალანძღვა, მკაცრი სიტყვიერი საყვედური; he got quite a blessing from his superior მაგრად მოხვდა უფროსისაგან; I'll give her a real blessing out when she gets home შავ დღეს დავაყრი, როცა შინ დაბრუნდება; ◇ unappropriated blessing ხუმრ. გაუთხოვარი ქალი; a blessing in disguise ≅ ზოგი ჭირი მარგებელიაო; ის, რაც ვინმეს სასიკეთოდ შემოუტრიალდება; count your blessings ≅ ბედნიერად ჩათვალე თავი; ჩათვალე, რომ ბევრ რამეში ბედმა გაგიღიმა; he counted his blessings თავს ბედნიერად თვლიდა. [ Shorter version ]

blessedness

blest I